TATRY. Najpiękniejsze letnie drogi wspinaczkowe.Tatry Polskie

Zapach nagrzanej słońcem granitowej skały, chłód porannego cienia w żlebie i ten specyficzny, pulsujący rytm serca podczas wpinania pierwszego przelotu – Tatry Wysokie od pokoleń przyciągają tych, którym zwykłe szlaki turystyczne przestały wystarczać. Wcześniej czy później wielu z nas ląduje u podnóża wielkich ścian z mocniejszym biciem serca, zamieniając miękkie buty trekkingowe na sztywne „gumy” i wiążąc się liną. Przejście z poziomu turysty do świadomego taternika bywa jednak drogą przez mękę, zwłaszcza gdy zamiast rzetelnej informacji trafiamy na nieczytelne, narysowane na kolanie schematy z ubiegłego wieku.

Na szczęście w polskim środowisku wspinaczkowym pojawiła się publikacja, która zmienia absolutnie wszystko. Kiedy za tworzenie przewodnika biorą się dwie legendarne postaci – Andrzej Marcisz (niekwestionowany autorytet w dziedzinie tatrzańskiej topografii i historii podboju ścian) oraz Andrzej Ficek (twórca serwisu Climber.com.pl, wybitny wspinacz mający na koncie setki przejść) – oczekiwania automatycznie szybują pod niebo.

Najnowsza publikacja Wydawnictwa Bezdroża nie tylko sprostała tym gigantycznym oczekiwaniom, ale wyznaczyła zupełnie nowy, rynkowy standard. Liczące ponad 600 stron dzieło to przemyślany, bezpretensjonalny i precyzyjnie zaprojektowany kompas po polskiej części Tatr Wysokich, który powinien znaleźć się w plecaku każdego szanującego się taternika.

Święty Graal polskiego taternictwa?

Kiedy za pisanie przewodnika biorą się dwie postacie takiego formatu jak Andrzej Marcisz – wybitny autorytet w dziedzinie tatrzańskiej topografii – oraz Andrzej Ficek (twórca serwisu Climber.com.pl), oczekiwania środowiska automatycznie szybują pod niebo. Najnowsza publikacja Wydawnictwa Bezdroża nie tylko spełnia te nadzieje, ale wyznacza zupełnie nowe, rynkowe standardy. Liczące ponad 600 stron dzieło to przemyślany, bezpretensjonalny i genialnie zaprojektowany kompas po polskiej części Tatr Wysokich.

Co istotne – mimo wybitnie specjalistycznego charakteru, po książkę z powodzeniem sięgnąć mogą nie tylko profesjonaliści. To także rewelacyjny „podręcznik” i motywator dla ambitnych turystów, którzy chcą zrzucić tradycyjne buty podejściowe, zrezygnować z przypadkowości i bezpiecznie rozpocząć przygodę z prawdziwym taternictwem na łatwiejszych trasach.

Grafik i orientacja w ścianie: Fototopo z funkcją ZOOM

Największym przełomem przewodnika jest odważne odejście od klasycznych, bynajmniej nie zawsze czytelnych schematów kreskowych na rzecz doskonałej jakości fototopo. Każda opisana ściana została zaprezentowana na panoramicznych fotografiach z precyzyjnie naniesionym przebiegiem dróg, lokalizacją stanowisk, kluczowych wyciągów oraz wariantów.

Absolutnym majstersztykiem pod względem praktycznym jest system zbliżeń (zoom). Autorzy powiększyli najbardziej skomplikowane lub trudne orientacyjnie fragmenty ścian. W warunkach realnej wspinaczki – gdy liczą się minuty, a stres daje o sobie znać – ten prosty zabieg oszczędza mnóstwo czasu i pozwala uniknąć pomyłek w przebiegu linii.

Co znajdziemy w środku?

Publikacja stanowi pierwszą część większego, autorskiego cyklu zakładającego wybór 333 najpiękniejszych tatrzańskich dróg:

• 112 dróg na 20 ścianach: Obejmuje trzy kluczowe rejony: Dolinę Gąsienicową, Dolinę Pięciu Stawów Polskich oraz Dolinę Rybiego Potoku (z kultowymi ścianami Kościelca, Zamarłej Turni, Mnicha czy Kazalnicy).
• Pełny wachlarz trudności (od III do IX+ UIAA): Przewodnik jest niezwykle uniwersalny. Wyselekcjonowane drogi z listy TOP 101 oferują po 25 pięknych linii w czterech zakresach trudności (od V do IX-).
• Monografia Kazalnicy: Królowej tatrzańskich ścian poświęcono aż 134 strony. To absolutnie najlepsze źródło wiedzy o tej ścianie na rynku, zawierające opisy 14 dróg, kombinacji oraz pasjonujący rys historyczny jej podboju.
• Grywalizacja: System zbierania punktów za przejścia (wzorem kultowych „biblii” wspinaczkowych z Chamonix).

Wstęp merytoryczny i wyceny w praktyce

Wstęp książki stanowi kompletne kompendium wiedzy. Autorzy omówili formalne zasady wspinania w Polsce i na Słowacji, zdefiniowali tatrzański „zestaw standardowy”, podali kontakty do TOPR/HZS oraz zaproponowali autorską skalę asekuracji „RS”. Bardzo cenne są ostrzeżenia przed niebezpiecznymi liniami oraz uwagi o wymianie starych haków na kotwy.

Czy przewodnik ma wady? W środowisku pojawiają się drobne dyskusje dotyczące wycen asekuracji niektórych dróg (np. przyznanie oceny R2 powtórzeniom takim jak Momatiuk wprost czy Pająki, uchodzącym za bardziej wymagające) oraz sporadyczne literówki. Są to jednak drobnostki, które w żaden sposób nie wpływają na potężną wartość merytoryczną całości.

„TATRY” Andrzeja Ficka i Andrzeja Marcisza to Pozycja Obowiązkowa. Książka łączy w sobie precyzję topo, pasję, historię i motywację. To prawdopodobnie jedyny przewodnik po Tatrach Polskich, jakiego będziesz naprawdę potrzebować.